Naar beneden Naar boven

Ik hoop een groentje te blijven

WIE Anneke van Wezel LEEFTIJD 61 WOONPLAATS Utrecht RELATIE getrouwd met Jos, moeder van Esther (30) en Susan (28) WERK verkoper binnendienst, afdeling Bemiddeling HOBBY ’S vrijwilligerswerk voor vakbond FNV (werkgroepen Arbo en Internationale zaken), quilten, leuke dingen doen in Utrecht, me Stadsie.

Je favoriete stek?
“Ik heb er verschillende. Het stekkie van de lidcactus dat mijn tante jaren geleden aan mijn moeder gaf. Ik heb
‘m met veel plezier overgenomen toen mijn moeder overleed. De plant is elk jaar goed voor meer dan honderd bloemen! Bij het FNV is de Roosje Vos- zaal mijn favoriete stek. Roosje was een vakbondsactiviste aan het begin van de twintigste eeuw. Zij is mijn voorbeeld. Maar niets gaat boven onze stek in Utrecht. Ik ben er geboren en getogen en we wonen nu al jaren in ons arbeiderswoninkje uit 1900, net buiten de singels.”

Groentje of oude rot?
“Ik werk al 25 jaar bij Plantion maar hoop altijd een groentje te blijven. De fusie en de verhuizing naar Ede heb- ben voor zoveel leuke nieuwe dingen gezorgd dat ik fris blijf. Het digitaal zakendoen bijvoorbeeld; dat wil je toch niet missen? Ooit zei iemand van de vakbond: ‘Anneke, als het je niet bevalt, moet je ermee stoppen’. Als er iets verandert en die verandering doet me pijn, zorg ik ervoor dat ik toch ook van die nieuwe situatie geniet.”

De bloemetjes buiten?
“Als je in Utrecht woont, kun je niet bin- nen blijven. Ik slenter graag over de lapjes- en bloemenmarkt en over de grachten. Het smartlappenfestival, de bokbierfesti- vals, het truckfoodfestival in het park bij ons aan de overkant… Ik ga overal op de fiets naartoe. Als ik vrijdag na het werk de auto parkeer, komt ‘ie vaak tot maandag niet meer van z’n plek af.”

Groen en geel?
“Liever blauw. De kleur van het FNV. Ik ben nu 24 jaar actief lid en zit in twee fantastische werkgroepen: Arbo en Internationale zaken voor agrarisch groen en veilingen. Het eerste succes dat we met de arbowerkgroep bij Plantion behaalden, was dat iedereen op de vloer veiligheidsschoenen ging dragen. Nu proberen we landelijk voor elkaar te krijgen dat medewerkers die zijn behandeld voor kanker hun kansen op de werkvloer behouden. Vanuit het solidariteitsnetwerk Mondiaal FNV bezochten we Plantion in december 2016 met een delegatie uit Uganda. In dat land is nog veel te winnen op het gebied van arbeidsvoorwaarden voor vrouwen. Ik help hen graag bij het opzetten van een goede cao.”

Rucola of bloemkool?
“Al jaren krijgen we elke donderdag een doos met biologische seizoensproducten van lokale boeren. Heerlijk! In het begin vroeg ik me af wat ik met een pastinaak moest doen. Maar dan google je even en dan leer je het wel. Ik zou willen dat we bij Plantion ook lekkere, verse salades konden krijgen tijdens de lunch.”

Hoe groen is jouw tuin?
“Ik heb een leuk, beetje wild stadstuintje met een vijver. Maar onze tuin is niet te vergelijken met de lappen grond die mijn collega’s in het oosten van het land hebben. Dat zijn voetbalvelden! Maar zo’n stuk grond zou me te veel tijd kosten, hoor. Ik denk al dat een dag 28 uur heeft.”

Plantion­gevoel?
“Net voordat we verhuisden naar Ede, werd Obama president van Amerika. In de auto hoorde ik zijn inauguratie-
speech: ‘Wij zijn groter dan de som van onze individuele ambities’. Ook bij Plantion moeten we niet denken in termen van ‘Wij Utrechters’ en ‘Wij Bemmelaars’. Als we het sámen doen, wordt een en een drie; dat is mijn Plantion-gevoel.”

Ede is voor mij…
“Mijn dagelijkse uitdaging! Never a dull moment. Ik weet nooit hoe een dag gaat lopen. In Ede staat voor mij de mooiste veiling ter wereld. Het is licht en modern, het ruikt er naar bloemen, er liggen zonnepanelen op het dak… Ik ben blij dat ik hier mag werken.”

Terug naar overzicht